Tonijnmoten met Room

Het gaat niet goed met mijn kat. Ik bedoel niet die nieuwe, die rode, en ook niet de getijgerde, maar de zwarte. Was 'ie eerst echt zo'n veel te dikke kater: nu is 'ie verworden tot een mager scharminkeltje. Hij eet niet meer. Of, bijna niet meer. Hij is weliswaar bijna 15, maar toch: dood mag hij niet. Hij heeft een soort van levenslange ontsteking aan zijn tandvlees, en krijgt daarvoor prednison. Uit eigen ervaring weet ik dat dat een beroerd middel is - waar je ook nog 'ns dik van wordt. Maar hij niet.
Nu heb ik 'm John West Tonijnmoten in Olie met room gegeven. Maar zelfs dat hapje, waar de andere twee jaloers naar kijken, moet 'ie eigenlijk niet. Na een paar voorzichtige likjes is 'ie op bed gaan liggen. Je voelt zijn ruggegraat door z'n vacht heen, het arme dier - wat lust 'ie nou nog wel?

Weer regenweer

Wat een kutweer vandaag zeg. Mag het misschien niet zeggen op internet, omdat je op dat woord, nou ja - op de drie eerste letters ervan, verkeerde hits krijgt, maar het was echt kutweer! Weer die zeikregen, getverdemme, ik ben het zo beu weer die vuilniszak van een regenbroek aan te moeten heisen, op de fiets te gaan zitten en met doorweekte schoenen en een totaal misvormd kapsel op mijn werk te verschijnen! O, had ik maar een auto!
Ik zwoegde door de tegenwind over de Oude Dijk, komt er opeens een megagrote plas in zicht. Zo'n hele diepe. Ik kijk om, kan ik 'm ontwijken..? Nee - er dendert een grote vrachtwagen van de Roteb achter me aan. Tering, denk ik, die gaat natuurlijk in volle vaart rechtdoor om een golf van smerig, ijskoud plassewater over mij heen te kledderen en datgene wat nog net een beetje droog is direkt ook drijfnat te maken...
Maar wat? Hij hield in - wachte keurig netjes tot ik de plas voorbij was gereden en haalde toen voorzichtig in! Wat een schat!

Niet voor de poes:

Ontbijten met de kat op tafel.

Overgeslagen

Ik heb twee dagen niet geblogd! Dat is schandalig. Ik zat voor mezelf een soort 'strafje' te verzinnen, zoals bijvoorbeeld de twee dagen 'inhalen', maar dan krijg je wel weer erg geforceerde stukjes tekst. Ook zou ik een extra 'feature' in kunnen bouwen, eentje die moeilijk is te realiseren. Een soort van strafwerk is dat dan. Maar dat red ik nooit voor twaalf uur, en dan zou ik opeens drie dagen niet hebben geblogd. Dan kan ik er net zo goed mee ophouden...

Ik weet wat: ik ga de broadbandrouter aan de praat proberen te krijgen. In plaats van spelen met de xbox...
Is dat wat...

Broadband Router [3]

Dat ik niet meer heb geschreven over de broadband router wil niet zeggen dat ik het heb opgegeven. Nee, gelukt is het ook nog niet...

Ik heb gisteren een email gestuurd naar mijn internet-provider en hij mailde vandaag terug. Het is niet zo moeilijk. Mits je de router laat weten welk ip-adres hij moet benaderen. Maar mijn router luistert nergens naar. Ik voel me toch een beetje die kerel uit die UPC-reclame.
"Da installeren da gaat nie lukken," zegt zijn vrouw tegen het UPC-meisje.
"Maar ik ken 't toch proberen?" vraagt hij nog.
Zij, resoluut: "Gij probeert helemaal niks!"

Nou, ik ga het toch nog eens proberen...

Lekker stoer

Vandaag zag ik 'm rijden: de nieuwe Honda Civic. Ik dacht altijd: voor mij geen Japanner. Doe mij maar een Italiaan, een Alfa 't liefst. Een 147, of beter nog, een Brera. Maar die Civic die is echt stoer! Ik ben helemaal overstag! En dat terwijl ik nog niet eens een rijbewijs heb. Ik droom wel verder... http://www.blijfdaarmaareensvanaf.nl/

Trainen...

Ik ging deze avond naar de sportschool, en was al fanatiek bezig met gewichten toen ik zag dat één van de train(st)ers een stoere jongeman rondleidde.
"Ja, die gewichten hier daar heb je waarschijnlijk niet zoveel aan," zei ze, net toen ik plaats had genomen op de Triceps Press. Ik deed 40 kg.
"Ze gaan maar tot honderd kilo bij ons," vervolgde ze.
Maar honderd?!
Ik vind 40 al best veel. En bij de Shoulder Press, waarbij je gewichten omhoog duwt, kom ik ook pas tot aan 25. Wel met 4 x 12 herhalingen, dat dan weer wel. Maar meer dan honderd, zeg 115, ik zou er geen beweging in krijgen...
"Tja," zei de jongen, hij twijfelde. Hij woont in de buurt, dus trainen in deze sportschool zou wel heel handig zijn.
"Ik denk dat als je wilt bodybuilden dat je dan beter naar een ander soort sportschool kan gaan," was haar eindconclusie.
Oh, dacht ik bij mezelf, bodybuilden, ja, dan heb je natuurlijk heel wat anders nodig. Ik voelde me al zo'n sufferd - maar dat bleek dus toch niet nodig. Stoer stapte ik van de Triceps Press af en wandelde naar de Leg Press. En stelde het gewicht in op 115 kg. Kuiten trainen.

Mijn eerste rijles

... en mijn eerste auto. Ik rijd in die witte, mijn broer in die rode [?].
We hebben er allebei echt een reuze lol in...

Geen ruimte voor een kerstboom

Ik keek vanmiddag plotseling naar een of ander tuin- of woon- of lifestyleprogramma op SBS6. Het ging over kerst en kerstaccesoires en zo.
"Als u nou geen plaats heeft voor een kerstboom," sprak de presentatrice blij, "dan kunt u natuurlijk deze accesoires heel mooi draperen over uw kroonluchter."
Pardon?
Uw kroonluchter? Je hebt géén ruimte voor een kerstboom. Een studentenkamer of zo, of zo'n gerenoveerd tweekamer flatje drie hoog achter. Of een bejaardenwoninkje, zo'n studiootje. Helaas geen plek voor een kerstboom? Maar gelukkig - heb je dan wel nog je kroonluchter! Doe toch es effe normaal!

Waarover bloggen?

Soms heb ik geen idee waarover ik zal gaan bloggen. Maar aangezien ik beloofd heb elke dag te schrijven, moet ik toch wel een idee hebben. Nou kost het mij geen moeite wat te verzinnen, over mijn verleden bijvoorbeeld - schud ik de verhaaltjes zo uit mijn mouw. Maar ik wil niet altijd uit de ouwe doos lullen, soms moet het ook over het heden gaan.
Met uitzondering van het verhaal van de herkraak van Fort Pannerden, wil ik ook niet citeren (of copy-pasten) uit andere internetpagina's; dat gebeurt al zo vaak. Dus ook zo min mogelijk links, maar gewoon verhalen van en over mijzelf. Posts n.a.v. het nieuws zijn ook al zo saai.
Toch was het enigste dat mij na het lezen van nu.nl vanavond bezighield het weerzinwekkende nieuws van de moord op een schooljongen van acht jaar oud. Niet dat ik nou zoveel geef om kinderen en ik weet ook dat mensen tegenwoordig krankzinnig zijn, maar dit slaat echt alles! Ik begrijp niet wat er in iemand omgaat zoiets te doen. Hoe kan je gewoon een schoolgebouw ingaan en zo'n jochie de keel doorsnijden?
We zullen vrij snel weten wat de motieven zijn - de waarschijnlijke dader is alreeds aangehouden - maar maakt dat het verdriet van ouders en vriendjes van hem er minder om? Nee.