Nog één keer over die auto.
Gisteren kocht ik ruitenwisvloeistof voor meisjes. Ja, dat is echt. Het is roze, het ruikt naar citroen en het is al aangelengd. Dat wil zeggen, het is niet geconcentreerd. Met andere woorden, je hoeft het niet te verdunnen en wiskundige berekeningen te maken: "
1 deel ruitenwisservloeistof op 5 delen water" is wel heel ingewikkeld.
Je giet het erin en klaar. Als je weet waar het in moet, natuurlijk.
En, bedacht ik me bij de autoschoonmaakspulletjeswinkel, vermits je een
trechter bij je hebt. Want ik had 't natuurlijk zover laten komen dat ik het spulletje subiet nodig had.
Er was er één van 4 euro, en één van 5. Waarom zou ik in godsnaam 5 euro uitgeven voor precies hetzelfde van 4? Het verschil maakt wel één Hamburger bij McDonalds, toevallig. Ik keek nog eens goed. Maar nu zag ik het: bij die van 5 euro werd een heel schattig, doch groot genoeg
trechtertje bijgeleverd!
Geniaal! Voldaan liep ik even later met de roze jerrycan de zaak uit, naar mijn car die iets verder geparkeerd stond, naast zo'n domme roestige neppooierbak uit 1985. Degene die daar zojuist aan het klussen was geweest had één ding achteloos op de grond gemikt: het trechtertje uit de roze jerrycan.
Wat een ongelooflijke zakkenwasser!
